Dag 11: Sauðárkrókur - Buðir (deel 1)

We hadden deze dag een lange route voor de boeg. Vanuit Sauðárkrókur zijn we eerst in de richting van het schiereiland Vatnsnes gereden. Op Vatnsnes hebben we de weg langs de kust gedaan. Hoewel deze voor het grootste deel niet geasfalteerd is kun je hier goed rijden.

Hvítserkur

Hvítserkur is een 15 m hoge rots in zee die je van de weg niet kunt zien. Het is een vogelrots die zijn naam (Hvítserkur = wit shirt) dankt aan de vele vogelpoep. Voor het eerst na onze aankomst in IJsland zat het weer deze dag nogal tegen. Regen, kou en wind probeerden de sfeer te verpesten.

Regen en kou bij Hvítserkur

De Hvítserkur staat dicht bij de kust. Via een steil pad kun je omlaag en als het eb is kun je naar de rots lopen. Op natte dagen als deze is het pad erg glibberig.

Hvítserkur

Op de foto hieronder het uitzicht vanaf Hvítserkur in zuidelijke richting.

Uitzicht bij Hvítserkur

Een scholekster aan de voet van de rots.

Scholekster

Het water achter de Hvítserkur heet Húnafjörður. Hoeveel er vaak eerder sprake is van een baai dan van fjord, wordt vrijwel alles in IJsland fjörður genoemd.

De zeehonden van Illugastaðir

Langs de westkust van het schiereiland Vatsnes zijn een paar plekken waar je kans hebt om zeehonden te zien. Wij zijn gestopt bij Illugastaðir en dat is in de noordwesthoek. Toen we er aankwamen was het heel slecht weer, harde wind en regen. Bij het begin van het pad stond een bord dat er in de boerderij die erbij lag een restaurantje zat waar je soep en brood kon krijgen. Met het oog op deze beloning zijn we aan de koude wandeling naar de zeehonden begonnen.
Bij zo'n wandeling in deze omstandigheden ben je natuurlijk altijd bang dat er uiteindelijk niets te zien is. Maar dat viel erg mee, er bleek een grote groep zeehonden in zee te zitten op de plek waar het wandelpad eindigt. Er lagen er ook een paar op de rotseilandjes voor de kust. De pose die de zeehonden voor ons aannamen was iets minder elegant dan op het ansichtkaartje dat we later hebben gekocht.


Zeehonden bij Illugastaðir

Het beest op de foto hierboven was net in beweging gekomen om de ijskoude zee in te duiken. De meeste zeehonden zwommen in het water. Het tempo van de beesten is behoorlijk hoog. We hebben dan ook heel veel foto's moeten maken om er een paar te hebben waarop de beesten goed zichtbaar zijn. Ze komen meestal maar kort boven water met hun kop om vervolgens weer de diepte in te duiken. Op de helft van de foto's was dus alleen maar zee te zien. Het beest op de tweede foto hieronder lijkt recht in de camera te kijken.

Zeehonden in zee

De mislukte lunch

Na het bezoek aan de zeehonden was het dus tijd voor de soep en het brood. Toen we helemaal verkleumd bij de deur stonden zagen we een klein bordje achter het raam staan: 'closed'.

Naar de zeehonden

Langs de weg stond een verkeersbord dat je maar zelden tegenkomt.

Zeldzaam verkeersbord

Hvammstangi

Na de hele ochtend door de blubber te hebben gereden was de auto zo smerig dat we nauwelijks nog door de ramen konden kijken. Bij een tankstation in Hvammstangi was men daar helemaal op voorbereid. Er hingen brandslangen om de auto schoon te spuiten. We hebben meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om hier te lunchen. Bij de meeste tankstations kun je eenvoudige maaltijden krijgen, vergelijkbaar met de snackbar in Nederland.

Dag 10: Mývatn - Sauðárkrókur (deel 2)

Goðafoss

De Goðafoss, godenwaterval, is een van de mooiste en bekendste watervallen van IJsland. De slechts 12 m hoge waterval dankt zijn naam aan een president van het Althing (IJslands parlement) die hier rond het jaar 1000 afgodsbeelden in de rivier gooide om zo een burgeroorlog tussen aanhangers van Oðin en Christus te voorkomen.
Het is vooral een mooie waterval die bovendien makkelijk bereikbaar is omdat de ringweg er langs loopt. Komend uit de richting Mývatn is de waterval al van veraf te zien.

Goðafoss van veraf te zien

De Goðafoss is een van de mooiste watervallen van IJsland. We hebben er veel gezien tijdens deze reis (Gullfoss, Seljalandfoss, Skogafoss, Svartifoss, Hengifoss, Dettifoss) maar na een paar watervalloze dagen is dit weer een mooi intermezzo. De Goðafoss is minder imposant dan de Dettifoss, maar toch zeker zo mooi. Hieronder een aantal foto's.

Goðafoss

De Goðafoss is een waterval in de Skjálfandafljót rivier. Hieronder nog een foto van de rivier vlak na de waterval.

In de buurt van Goðafoss

Akureyri

Na het bezoek aan de Goðafoss zijn we doorgereden naar Akureyri. Met ruim 17.000 inwoners is het de grootste stad van IJsland die niet in de buurt van Reykjavik ligt. Het is ook de grootste stad van het noorden van IJsland. Maar naar Nederlandse maatstaven is het natuurlijk niet meer dan een klein provinciestadje, en zo voelt het ook als je er rondloopt. Het was wel voor het eerst dat we in IJsland een echte winkelstraat zagen.

Ansichtkaart Akureyri

Akureyri ligt aan het uiteinde van het Eyjafjörður. Omdat de ringweg voor een deel langs dit fjord loopt zie je Akureyri al van ver liggen.

Akureyri vanaf de ringweg

Meest opvallend gebouw is de kerk die in 1940 is gebouwd boven op een heuvel. Er was ook nog een museum tegenover de kerk. Dat was wegens verbouwing gesloten. Er was veel dicht in dit stadje en vrij veel winkelpanden in het centrum waren leeg.

Kerk in Akureyri

Nonnahús

Het Nonnahús is het huis waarin Jón Sveínsson (1857-1944) opgroeide. Dit huis komt ook terug in zijn Nonni-boeken waarin hij vertelt over de avonturen die hij beleefde in zijn jongensjaren. De boeken zijn in veel talen, onder andere Nederlands, vertaald en een deel van de verhalen is ook verfilmd.
Naast het huis is ook nog een volksmuseum waar je kon zien hoe men vroeger leefde in dit gebied. De tijdelijke tentoonstelling over het meer recente verleden zag er vooral uit alsof een paar mensen hun zolder hadden opgeruimd en alle troep in het museum hadden gedump. De rest zag wel wat professioneler uit. Vlakbij het huis staat een beeld van de schrijver langs de straat.

Het Nonnahús
Beeld van Jón Sveínsson

Van Akureyri naar Sauðárkrókur

Aan het eind van de middag zijn we doorgereden naar onze eindbestemming voor deze dag, Sauðárkrókur. Vooral het eerste stuk na Akureyri was erg mooi.

Langs de ringweg bij Bakki

Sauðárkrókur

Ons hotel voor deze nacht lag in dit kleine stadje in het noorden van IJsland. Na het eten hebben we er nog een tijdje rondgelopen, maar erg boeiend was het niet. Het meest interessant was misschien nog wel het hotel.

Hotel Tindastóll

Hotel Tindastóll is het oudste hotel van IJsland en dat is aan alles te merken. Als je een kamer binnenstapt heb je het gevoel 150 jaar terug in de tijd te gaan. De een zal het sfeervol en karakteristiek noemen, de ander zal het krakkemikkig en gehorig vinden. In de ontbijtruimte moest je met de andere gasten aan één grote tafel. Het restaurant waar je 's avonds kon dineren was wel sfeervol en het eten was goed. Er was geen menukaart, dus eten wat de pot schaft. Zal ook wel iets van vroeger zijn.
Opmerkelijk: Marlene Dietrich schijnt hier ooit te hebben gelogeerd.

Hotel Tindastóll