Omgeving Mývatn
Het begin van een van de mooiste dagen van deze reis. We hebben deze dag een aantal bijzondere plaatsen in de buurt van het Mývatn meer bezocht. Een kilometer of 10 ten noordoosten van het meer ligt de Krafla vulkaan en bijbehorende solfatarenvelden en lavavelden. De eerste foto's zijn van een korte tussenstop onderweg.

Hieronder het uitzicht op Mývatn.
Leirhnjúkur
Leirhnjúkur is een kleurrijke berg met daarbij een mooi solfatarenveld. De kleuren worden nog indrukwekkender vanwege het aangrenzende lavaveld met gitzwarte lava van recente uitbarstingen (1975-1984).


Hieronder een warmwaterbron aan de rand van de berg met op de tweede foto een detail waarop de gele kleur die op zwavel wijst goed is te zien.


Je kunt hier een wandeling doen door de lavavelden.

Hoewel het alweer 25 jaar geleden is dat de vulkaan actief was is er nog steeds sprake van smeulende lava. Er was een wandelpad aangelegd dwars door het lavaveld, je moest de paaltjes met de gele top volgen. Op een gegeven moment werd het toch wel heet onder de voeten. De vraag was wel een beetje of de dampen werden veroorzaakt door de lava of door geothermische activiteit in de berg eronder? Maar hoe dan ook, het was indrukwekkend om er doorheen te lopen.

De nog nieuwe lavavelden in deze omgeving zijn vrijwel onbegroeid. Het eerste wat er groeit zijn allerlei soorten korstmossen en later ook gewone mossen. De kleuren daarvan zijn soms erg fel.
Tot slot van deze Leirhnjúkur beschrijving nog een paar foto's van het uitzicht.




Op de foto hieronder is een parkeerplaats te zien met daarachter een gat. Dit is de explosiekrater Viti (= hel) uit 1724. Een dag later stond een andere explosiekrater met dezelfde naam op ons programma, de Viti van de Askja vulkaan in het binnenland.
Krafla - een spleetvulkaan
Hieronder een paar ansichtkaartjes van de Krafla uitbarstingen tussen 1975 en 1984. Op de eerste kaart is duidelijk te zien dat het hier om een zogenaamde spleetvulkaan gaat. IJsland is de enige plaats op aarde waar spleetvulkanen op het land voorkomen. De spleten kunnen tientallen kilometers lang zijn en uitbarstingen vinden altijd op een deel van de spleet plaats. Ze worden maar zelden op dezelfde plaats twee keer actief. Activiteit van spleetvulkanen is niet altijd zichtbaar, soms zijn uitbarstingen volledig ondergronds.

Kraflacentrale
Men was nog maar net met de bouw van deze geothermische elektriciteitscentrale begonnen toen de Kraflavulkaan na 250 jaar weer actief werd. Hoewel alle uitbarstingen in de jaren zeventig en tachtig in de directe omgeving van de centrale plaatsvonden is de centrale er zonder kleerscheuren vanaf gekomen. Tegenstanders van de bouw van de centrale zagen de uitbarstingen als een protest van de natuur tegen de komst van de centrale. Naast dit soort centrales via stoom zijn er ook veel centrales die gebruik maken van waterkracht. Hoewel het land slechts een klein deel van de mogelijkheden voor het opwekken van groene stroom benut is dat al voldoende om de stroomvoorziening volledig milieuvriendelijk te laten verlopen. Men probeert energieslurpende buitenlandse bedrijven te verleiden om naar IJsland te komen. Door de afgelegen ligging en de dure aan en afvoer van producten lukt dat maar matig.
Viti
Viti is een met water gevulde explosiekrater. Er loopt een pad langs de rand van de krater dat mooie uitzichten oplevert. Halverwege is een solfatarenveld.

Hieronder een paar uitzichtfoto's gemaakt vanaf de rand van de viti.


Solfatarenveld bij Viti
Vanaf de weg gezien ligt het solfatarenveld aan de achterkant. Een gebied met warmwaterbronnen, modderpoelen en gasbronnen heet een solfatarenveld als de gasbronnen, fumarolen, zwavel bevatten. In IJsland is dat bijna altijd het geval. Dat is te zien aan de gele kleur rond de stoomgaten.


Geen opmerkingen:
Een reactie posten