Dag 8: In de buurt van Mývatn (deel 3)

Bláfjall

Hieronder het uitzicht vanaf de Hverfell in zuidelijke richting. Te zien is de tafelberg Bláfjall. De tafelbergen in IJsland hebben een vrij ingewikkelde vulkanische ontstaansgeschiedenis. Het begint met een vulkaan onder een ijskap. Na diverse uitbarstingen ontstaat uiteindelijk een berg met een vlakke harde bovenkant. Nadat de ijskap is verdwenen zijn de zijkanten ingestort, hierdoor hebben tafelbergen steile wanden die grotendeels bestaan uit puin.

Tafelberg Bláfjall

Dimmuborgir

Vanaf de rand van de Hverfell heb je al uitzicht op Dimmuborgir dat er pal naast ligt. Dimmuborgir is een soort doolhof van grillig gevormde lavarotsen. Van boven lijkt het een gewoon lavaveld.

Uitzicht op Dimmuborgir

Dimmuborgir (Donkere burcht) bestaat uit lavarotsen met daartussen veel kleine berkenboompjes en er zijn een heleboel voetpaden aangelegd om het kwetsbare gebied te beschermen tegen de vele bezoekers. Dimmuborgir is waarschijnlijk zo'n 2000 jaar geleden ontstaan door een reeks van uitbarstingen van nabijgelegen kraters. De lava vormde bij Dimmuborgir een bijna 20 m diep meer dat al gedeeltelijk gestolt was. Toen het meer plotseling leegstroomde, zakte een deel in, waardoor de meest grillige vormen ontstonden. Het ziet er heel anders uit dan de andere lavavelden die we hebben gezien.

Dimmuborgir

Het pad liep dwars door het grote gat dat op de foto hieronder is te zien.

Dimmuborgir

Nonni en Manni

Nonni en Manni is een jeugdserie gebaseerd op de boeken van de IJslandse schrijver Jón Sveinsson. Nonni en Manni zijn twee broers die samen met hun moeder op een boerderij in IJsland wonen. Voor hun avonturen trekken ze het hele land door. De serie is voor een groot deel op locatie in IJsland opgenomen. Een aantal van die locaties zijn we tijdens onze reis tegengekomen. De eerste is een groot gat in de rotsen bij Dimmuborgir. Hieronder een beeld uit de serie waarin het gat van Dimmuborgir is te zien en de hoes van de DVD van de serie.
Nonni en Manni

Als je door het gat loopt heb je uitzicht op de Hverfell die we eerder op de dag hadden beklommen.

Hverfell

Kirkja

Een van de meest opmerkelijke vormen is het 'kerkje', een ondiepe maar hoge grot met een gotisch aandoend plafond. Het kerkje zit in een uithoek van Dimmuborgir, je moet er dus een stuk voor lopen.

Kirkja

Met het bezoek aan Dimmuborgir kwam er een eind aan een fantastische vakantiedag. Bij een bezoek aan IJsland mag Mývatn eigenlijk niet ontbreken en trek vooral voldoende tijd uit voor alles wat hier is te zien. Omdat we niet zo'n zin hadden om te dineren in de ontbijtzaal van ons hotel met koeien die aan de andere kant van het raam stonden toe te kijken zijn we in Reykjalið bij een hotel gaan eten. Het eten in dit hotel is, zeker voor een hotel, erg goed en het diner vormde daardoor een passend slot van deze dag.

Dag 8: In de buurt van Mývatn (deel 2)

Hverir

Hverir dat in de volksmond Námaskarð wordt genoemd is eigenlijk de bergpas tussen de Námafjall en de Dalfjall. De kokende modderpoelen en zwavelbronnen liggen op de oostelijke helling aan de voet van de Námafjall. Dit is een van de mooiste en makkelijkst bereikbare solfatarenvelden van IJsland. Het ligt aan de ringweg.

Hverir bij de ringweg

De meeste stoomgaten waar de stoom met grote kracht naar buiten komt zijn oude boorgaten.

Hverir bij de ringweg

Sommige stoomgaten zijn met stenen afgedekt.

Hverir

Op de foto hierboven lijkt het stoomgat een flinke heuvel, maar als je er dan naast gaat staan valt het reuze mee.

Hverir

En dan nog een paar laatste foto's van dit mooie gebied.

Hverir

Hverfell

De beklimming van de Hverfell is meer dan de moeite waard. Niet alleen is Hverfell een prachtige ringvormige explosiekrater waar je helemaal omheen kunt lopen, het uizicht is in alle richtingen overweldigend. Hverfell is de grootste explosiekrater die we hebben bezocht en de klim naar boven is dan ook een hele inspanning. De krater heeft een diameter van ruim 1 km en is ongeveer 2500 jaar geleden ontstaan. Op de bodem van de krater vormt een kleine heuvel het restant van de laatste uitbarsting. In deze krater staat, in tegenstelling tot veel andere explosiekraters, geen water.
Op de eerste foto hieronder de weg naar de zwarte Hverfell. Daaronder is te zien is te zien dat een groepje mensen over de kraterrand loopt. Dit geeft ook een beetje een beeld van de omvang van de krater.

Hverfell

Hieronder twee foto's waarop de binnenkant van de krater goed is te zien. De tweede foto toont bovendien het uitzicht in noordelijke richting. Dat is in de richting van de Krafla.


Hverfell

Ik heb zelden zo genoten van een wandeling als bij deze op de rand van de Hverfell. Na een flinke tegenslag in mijn privéleven kort voor de vakantie was dit het eerste moment waarop ik weer intens kon genieten van het leven. Ik kon de schoonheid van alles wat ik daar zag eigenlijk nauwelijks bevatten. Hoewel we deze dag geen regen hebben gehad is op de derde foto hieronder toch een regenboog te zien.

Uitzicht vanaf Hverfell in noordelijke richting

Pseudokraters

Hieronder een paar foto's van het uitzicht in de richting van het Mývatn. Op de tweede foto zijn duidelijk enkele pseudokraters te zien in het meer. Dit zijn geen echte kraters, ze ontstaan als lava door vochtige gebieden stroomt. Als het water door de hitte verdampt stort de lavalaag erboven in e krijg je deze vormen. Vooral in en rond het Mývatn zijn er veel te vinden.

Uitzicht vanaf Hverfell op het Mývatn

Op de eerste foto hierboven zijn rechts van de heuvel een paar huizen te zien. die horen bij het dorp Reykjahlíð. In dat gebied stond ons hotel (de koeienstal). Vanaf de parkeerplaats van het hotel was Hverfell goed te zien.
Op de laatste foto hierboven is te zien hoe een groepje van zeven mensen over de kraterrand wandelt met op de achtergrond het Mývatn.

Lúdent

Lúdent is een explosiekrater van hetzelfde type als de Hverfell. Deze is wat kleiner dan de Hverfell en heeft een doorsnede van ongeveer 700m en een diepte van 60 tot 70 meter. Deze krater is ongeveer 9000 jaar oud en is te zien vanaf de rand van de Hverfell. De Lúdent ligt ten zuioosten van de Hverfell.

Lúdent vanaf Hverfell

Dag 7: Van Egilstaðir naar Mývatn (deel 2)

Van Dettifoss naar Ásbyrgi

Na het bezoek aan de Dettifoss en Hafragilsfoss zijn we via weg 864 verder gereden in noordelijke richting. Het deel van deze weg ten noorden van Dettifoss is minder slecht dan het zuidelijk deel vanaf de ringweg. Na nog eens 30 km hobbelen waren we wel blij dat we de brug over de Jökulsá á Fjöllum naderden.

Brug over de Jökulsá á Fjöllum

Vanaf hier hadden we een normale weg tot onze eindbestemming van de dag.

Ásbyrgi in het Jökulsárgljúfur National Park

Ásbyrgi (Godenburcht) is een kloof met steile rotswanden tot een hoogte van wel 100 m. De kloof heeft de vorm van een paardenhoef. Het zou een afdruk zijn van Sleipnir het achtbenige paard van de vikinggod Oðin, dat op een dag struikelde en met een hoef op Noord-IJsland terechtkwam. Waarschijnlijker is de verklaring dat de kloof is ontstaan door enorme vloedgolven in de Jökulsá á Fjöllum die het gevolg waren van vulkaanuitbarstingen onder de Vatnajökull. De Jökulsá-rivier is een gletsjerrivier die bij de Vatnajökull begint. De loop van de rivier is een paar keer gewijzigd. De rivier stroomt nu ten oosten van Ásbyrgi.

Ásbyrgi

Je kon in de kloof een paar korte (en ook langere) wandelingen doen. Het was een van de weinige plaatsen in IJsland waar we een wandelpad aantroffen met links en rechts bomen.

Wandelpad Ásbyrgi

Aan het eind van de kloof ligt een adembenemend mooi meertje. Maar misschien kwam dat ook wel door het prachtige weer. Zon, een lekker temperatuurtje en weinig wind. Veel beter dan dit kun je het in IJsland niet krijgen.

Meertje bij Ásbyrgi

Smient

In het meertje zat een groep eenden. Op grond van de foto's in onze IJslandse vogelgids moet het om de smient gaan. Deze eenden komen 's winters ook in grote getalen in Nederland voor. Ze broeden meestal in meer noordelijke streken, waaronder IJsland. Ik twijfel een beetje omdat het dan allemaal vrouwtjes waren. Volgens de vogelgids kunnen het ook mannetjes in de rui zijn. In de ruiperiode direct na het broedseizoen zijn de mannetjes en vrouwtjes moeilijk van elkaar te onderscheiden.

Eenden

Het schiereiland Tjörnes

We hebben onze route vervolgd langs de kust van Tjörnes in het noorden van IJsland. Je hebt hier op veel plekken uitzicht op de Noordelijke ijszee die ook wel Arctische Oceaan wordt genoemd.
De zee tussen Groenland en IJsland heet Straat Denemarken. Het is niet heel duidelijk waar die stopt en waar de Noordelijke IJszee begint. Het mag dan allemaal erg koud klinken, op deze augustusdag viel het allemaal reuze mee. Afgezien van de sterke wind langs de kust was het prima weer.

Kust van Tjörnes

Onze rit over dit schiereiland eindigde in de buurt van Húsavík.

Kust ten noorden van Húsavík

Húsavík

Húsavík is het grootste dorp op het schiereiland Tjörnes. De meeste mensen bezoeken het stadje omdat van hieruit de walvisexcursies starten. Omdat we al een paar keer eerder zo'n excursie hebben gedaan hebben we dat hier overgeslagen. Ze hebben zichzelf uitgeroepen tot walvishoofdstad van Europa. Een paar jaar eerder werden we in Noorwegen gelokt met de 'beste walvissafari's van de wereld'.
Wij hebben twee keer een walvissafari gedaan, een fantastische safari voor de Amerikaanse oostkust bij Boston en een buitengewoon teleurstellende in Noorwegen.
In Húsavík heb je ook nog een opmerkelijk museum: het Reðasafn Islands ofwel het IJslands fallologisch museum. Hier verzamelt men fallussen van alle land- en zeezoogdieren die in IJsland voorkomen.
Wij zijn alleen maar door Húsavík heengereden. Dat kost je ongeveer 2 minuten. Daarna zijn we via weg 87 naar Reykjahlið bij het Mývatn meer gereden.

Aankomst bij Mývatn

Overnachten bij de boer

Toen we ons hotel zochten bij het Mývatnmeer dachten we eerst dat we het niet konden vinden. Later bleek dat we er al langs waren gereden. We moesten bij de koeienstal zijn op de foto hieronder. Om de hoek zat de receptie en daar was ook de eetzaal van het 'hotel'. In de muur tussen de eetzaal en de koeien zaten grote ramen zodat mens en dier elkaar konden bestuderen tijdens het nuttigen van de maaltijd. De hotelkamers waren vakantiehuisjes die aan de andere kant van de weg stonden midden in een lavaveld.

Koeienstal bij receptie hotel Hotelkamers in lavaveld